Julie et Vincent la tête à l'envers
Enroutes.com -> Blogs -> Julie et Vincent la tête à l'envers
Agrandir la carte

Boulevard de la mort!

Le 03/02/10, 7:30

146.993075-36.0975464706

[ Situer sur la carte : Australie - Melbourne ][ Voir les photos : Australie ]

[  Humeur : Cool ]

Et bien nous y voilà, nous les attendions les paysages désertiques et les routes tracées au cordeau et bien ils ont eu tout le loisir de se dérouler devant nous tout au long de la journée. Partis de très bonne heure ce matin, nous avons traversé les plaines d’apparence infinie du New South Wales pour nous diriger vers le Victoria et ses promesses de d’embauche…

La route, forte agréable au demeurant, possédait une caractéristique, vantée par certains reportages et nos guides, mais qui nous a tout de même… Surpris. Il semble en effet, que dans ce pays, il n’est nul besoin de payer un ticket d’entrée au zoo pour voir la faune locale. Ainsi, au grès de notre voyage nous avons eu le plaisir de voir, de ci, de là, un nombre important de kangourous, naturellement, mais également des renards, des lapins, et autres oiseaux… Ainsi que plusieurs flaques absolument pas reconnaissables ! Et oui, toutes ces pauvres bêtes avaient commis l’irréparable erreur de traverser ce boulevard de la mort !

Leur tragique fin n’a rien de surprenant quand on voit la vitesse à laquelle les camions, déjà munis de deux remorques de semi, déboulent sur ces voies rapides, et le nombre proprement impressionnant de pneus éclatés sur le bord ou même au milieu de la voie, suivis de près par des traces de freinage hystériques !C’est donc accompagnés de nos funestes amis que nous avons rejoint la petite ville de Shepparton où nous séjournons actuellement, dans l’attente, demain, de peut être trouver notre premier fruit picking job dans une des nombreuses fermes avoisinantes.

NB : dans un premier temps nous tenons à remercier ici Clément, sans qui vous ne pourriez pas admirer nos sublimes photos, car, à deux reprises, il nous a sauvé la mise quand après de malheureuses manipulations, nos images s’étaient perdues entre deux mondes.
Enfin, suite à certains questionnements relatifs à notre « intimité » dans le van, il faut que vous sachiez que je suis en train de confectionner de délicieux petits rideaux, (tâche que j’ai presque achevé) afin de nous mettre à l’abri des grossiers regards intempestifs de nos voisins. Mais pour l’heure, nous les accrochons avec des épingles à linges, ce qui n’est pas très élégant (vous en conviendrez), mais suffisant.

Les gouts et les couleurs…
Et bien nous y voici, il y a deux jours, je vous informais que les recherches d’emploi allaient battre leur plein, et bien c’est fait. Hier aux premières lueurs du jour, nous nous sommes dirigé avec entrain vers une ferme dont nous avions pu glaner l’adresse sur un forum de backpackers. Hélas et double hélas un refus nous attendait…refus fort sympathique d’ailleurs, heureusement, les australiens étant décidément éminemment aimable, le fermier à la peau tannée par soleil nous a gracieusement redirigé vers une autre ferme qui est toute fois de la même exploitation, où après quelques discussions, nous avons reçu une « promesse d’embauche » (avec un million de « ») pour le nashi picking, dans deux semaines. Tant pis, nous ne ferons pas la fine bouche, et en attendant, nous irons au apple picking (annoncé partout comme éprouvant) dans une autre ferme. Ainsi, demain il nous faudra vérifier si les places sont toujours disponibles pour jeudi…Que de mystères, que de suspense ! Nos petits cœurs vont t’ils tenir le coup ? Je vous avouerai que je l’ignore… Enfin, demain est un autre jour et advienne que pourra.

Pour l’heure, il convient de vous « lister » non pas ce qui va se passer, mais bien ce qui c’est passé ces deux derniers jours. L’offre de travail la plus proche ne commençait que jeudi et nous n’étions alors que lundi ! Aussi, que faire de tout ce temps ? Rester sur Shep’ ? Même si la ville a quelques charmes, nous aurons surement tout le temps de les explorer plus quand nous seront bloqués ici pour travailler (peut être). Décision fut donc prise de partir en direction de Melbourne, cette dernière étant toute proche, pour une excursion express de deux jours !

Ainsi fut il dit, ainsi fut il fait !.. Après un trajet un peu long mais surtout chaud, nous commençons à apercevoir au loin les tours de verre de la city. Après moult crochets sur le périf’ nous parvenons au camping, que je qualifierai d’hôtel au grand air tant les sanitaires étaient top de la mort qui tue!

Une fois posé, pas de repos, descente en tram vers la ville et là, surprise, nous tombons sur une ville aux rues lumineuses bordées de platanes où se côtoient bâtiments victoriens, édouardiens et résolument contemporains, à l’image du centre d’art et de cinéma , tout d’acier et de verre dans des formes peu probables. Le centre ville, où glissent silencieusement les trams anciens ne manque pas de charme . Je ne vous cache pas que la visite de cette ville, aussi brève fut elle m’a réellement ravi, je dois dire que l’ambiance qui s’en dégageait ne m’a pas déçue. En revanche Julie, sans nier les atouts de la capitale du Victoria, n’a pas caché sa grande préférence pour celle du NSW. Comme on dit, les gouts et les couleurs…

Ainsi, après une ballade au cœur de Melbourne, une dégustation de frites de l’étonnante enseigne « the lord of the fries » nous avons bu un chocolat chaud dans la soirée. Après une deuxième journée de visite, également riche, il nous a fallu remettre le cap sur Shep’ pour demain matin, peut être décrocher notre premier VRAI emploi.

Retournez à Shepparton ne passez par la case départ, ne gagnez pas un travail!

Et bien voilà, un rapide mais néanmoins palpitant compte rendu de ce matin... Réveil calme et plein d’espoirs, petit déjeuner plein d’entrain et un départ pour l’exploitation avec des illusions pleins les yeux. Nous avons cependant vite déchanté en apprenant que la saison des pommes ne commençait que lundi finalement, les pommes étant encore jaunes et non rouges comme elles devraient l’être!!!! What? Nous qui sommes rentrés en urgence de Melbourne! Enfin que faire, même au Harvest Labour center de la ville, où les candidats ne manquaient pas il n’y avait aucun emploi disponible...

Tant pis, nous prendrons notre mal en patience et nous nous serrerons la ceinture, plus encore!



Hellaba,

Ik weet niet of jullie iets hebben geschreven maar toch zal ik nog eens in het nederlands schrijven.

Dus de laatste keer zaten we in Canberra, ondertussen heel veel doden dieren gezien : kangoeroes, vogels en ook konijnen (ja ik weet het erg...), en na meer dan 500 kilometers zitten we nu in Shepparton.

Als jullie goed gevolgd hebben is Shepparton “het” stad waar normaal gezien veel werk is voor backpackers. Dus na ons lange reis, want ja met de van is 500 kilometers heel lang, zijn we toch rap naar de boerderijen geweest. We hadden een adres op internet gevonden, twee franse hadden daar gewerkt verleden jaar. Maar de boerderij was redelijk moeilijk te vinden. Het begon laat te worden en we zijn in twee boerderijen gestopt, de eerste moest geen volk niet meer hebben en de tweede zei dat de appelen nog niet rijp waren, dat we beste donderdag moesten terugkomen. Dus zondag avond wisten we nog niet veel.

Maandag zijn we terug op weg voor ons boerderij te vinden, dankzij internet hadden we nu het juiste adres (ha wat zouden we niet doen zonder internet?). Maar daar hadden ze ook genoeg volk. De man was natuurlijk heel vriendelijk en hij heeft ons de adres en de nummer van de andere boerderij gegeven, die de zelfde eigenaar heeft, daar hebben ze ongeveer 80 mensen nodig en het is nog altijd “nashi picking”. Ik weet niet of jullie nashis kennen, het is een fruit tussen een peer en een appel. Daar is voor de moment geen werk tot de 15de ongeveer want de nashis zijn nog niet rijp. Maar hij heeft ons belooft dat hij ons zal terug bellen.

Dus wat nu beslist is, en we hopen dat het zo zal doorgaan, is dat wij gaan met de appelen beginnen, donderdag als alles goed doorloop en als de nashis klaar zijn dan naar daar gaan. De Nashis zijn beter want het is niet zo moeilijk als appelen die op hogere bomen zijn, en we verdienen normaal gezien ook iets meer.

Het was toen maandag en nog niet middag en we wisten dat we niets hadden tot donderdag, het was toen beslist dat we tot in Melbourne gingen gaan, dat is 180 kilometer van hier.

Melbourne is een schoon stad maar ik vond Sydney toch beter, Vincent vond Melbourne beter ... Veel verschillende stijlen, de gebouwen zijn van alle perioden, soms 2 kerken naast elkaar maar 2 verschillende stijlen. Misschien meer animatie dan Sydney, veel jongeren met hun school uniform want school is terug begonnen sinds maandag. Heel veel fast foods, in elke straat is er een Mac Donalds, Subway en KFC. Toen we langs gereden zijn zag ik “the lord of the fries, the best fries you have ever tried”. Dat moest ik dan toch eens proberen want ja wij zijn dan zo gezegd de specialisten. Hier kennen ze mayonaise niet (erg he Mama? Matthias zou hier niet kunnen leven) maar daar hadden ze belgian sauce, dat is zo gezegd mayonaise met peper in. Het was lekker maar zeker en vast niet zo lekker als bij ons...

Het is daar schoner met de lichten aan als overdag maar het was toch leuk om Melbourne te zien. We zijn 1 dag te laat aangekomen want de tennis was gisteren gedaan (Melbourne’s Open).

Nu zijn we terug in Shepparton, in de zelfde camping met minder volk en we hopen morgen meer nieuws te hebben voor de appels, voor jullie zal het wachten niet zo lang zijn ☺.

Hier zijn we dan, woensdag 11u38 en we zijn terug in de camping. Het is een beetje tegenslag want de appelen zijn nog niet rijp en zullen het ook niet zijn voor zondag, daarom moeten we nog wachten, spijtig genoeg is het voor het moment alleen maar appelen, de perziken zijn zo goed als gedaan en daar hebben ze al genoeg werkvolk. We zijn naar de “harvest larbour” geweest, die helpen backpackers werkt te vinden maar daar waren we zeker niet de enigste die werkt aan zoeken waren, op de lijst vandaag waren we al met zeker 10-15. Het enigste dat we nu kunnen doen is wachten. Het is nog altijd prachtig weer en warm, hopelijk zal dat de appelen helpen.

[ Voir les photos : Australie ]

Posté par julie-vincent |

5 réponses

PC

Posté le: 03/02/10, 8:40

Desert!!

Vous avez dit desert? En bien tout ce beau reportage manque à mon humble avis de vie sur les photos. C'est à croire que vous vous cachez, vous fuiez l'objectif comme pour vous protéger des commentaires. Que diront vos petits cousins,vos petits-enfants dans un demi-siècle, "tu sais papa, moi j'crois pas qu'ils y ont été en Australie". Ou peut-être n'êtes vous pas encore mûr, encore un peu vert,pas encore assez rouge comme les pommes que vous vous languissez à cueillir.
Ici l'hiver s'est installé, neige dimanche matin, T° de 0° au lever du soleil,mais nous nous réchauffons à vous lire.

Bien le bonjour aux koalas.

Gérard

PS: T'oublies pas le sable Julie!!

djule77

Posté le: 03/02/10, 9:42

Fichues pommes dirai-je...Bisous à vous 2 et toujours autant de plaisir à vous lire Wink

Julie.

yaya

Posté le: 03/02/10, 12:49

Je pensais que tu aurais préféré le strawberry-picking! Pas d'exploitation de fraises dans les environs?!
J'espère que le temps va être plus stable afin que vous puissiez profiter d'autres baignades!

corinne

Posté le: 04/02/10, 17:00

Dag werker!!!!!


Ja, ja en dan maar zeggen dat ze gaan werken in australie....
500km rijden vandaag, een beetje picknicken, wat internetten en de volgende dag terug van waar ge gekomen zijt! Ik moet zeggen als ge dat leest dan denk ik dat ge op 1 jaar niet gaat rondgeraken in Australie.

Ge moet wel zien wanneer de vruchten rijp zijn he Julie, of het nu appelen of peren zijn(of iets daar tussenin) PLUKKEN!!!

Ik heb ondertussen op de foto's toch ook al een beetje wasgoed zien hangen, kwestie van niet te hard beginnen te stinken tussen de aboriginals, ge laat af en toe maar eens iets van het huishouden zien daar.

De planning om naar Melbourne te gaan was ook weer een beetje verkeerd, het heeft daar 2 weken vol belgische topatleten gezeten en jullie gaan als alles afgelopen is, PLANNEN!!!( en PLUKKEN)

Melbourne ziet er wel geweldig uit, maar ik zit toch liever met de van in de baai van een paar dagen geleden.
Ik heb nog niet veel gehoord van het eten, buiten de slechte mayonaise, wat gaat ge zoal in de winkel halen om klaar te maken?
Zijn er wat groenten zoals hier of is het iets tussen appelen en peren?
Matthias is nog steeds in frankrijk, ik zal hem alles zondag laten lezen, Simon heeft beloofd dat hij vandaag iets gaat schrijven.

Bedankt voor uw mailtje met mijn verjaardag, het was een verrassing!

Gisteren zijn we naar de hoge venen gegaan(= de ardennen); daar lag nog een halve meter sneeuw, het was er mooi(en koud).

Voila een beetje nieuws van uit Belgie
Hopelijk ben je volgende aan het plukken als we je horen, groetjes aan vincent.

Corinne

en denk eraan PLANNEN EN PLUKKEN

elsenjosse

Posté le: 04/02/10, 19:36

Dag wereldreizigers!!
Jawel, wij leven nog hoor! 't is lang geleden dat we nog iets laten horen hebben, maar er zijn hier mensen die WERKEN, weet je wel?!
Intussen hebben we in elk geval van jullie kunnen vermnemen dat je al prachtige stranden gezien hebt ( die hebben we mee kunnen bewonderen!), en ook steden met toch wel de moeite aan bezienswaardigheden lijkt me! Intussen ook het eerste 'nationaal symbool' van australië, de kangoeroe! Is het echt geen mooi dier? Ziet er nochthans mooi uit op de foto? Heeft het een ruwe vacht, of ziet het er zacht uit? Nog geen Koala gezien? Pas op hé, want 't schijnt dat da kwaaie beestjes zijn?!Als jullie de kans mochten zien, kijk je dan eens uit naar zo'n verkeersbordje met zo'n beestje eropn, Lennert verzamelt dit hé..
Hoe staat het verder met jullie werkzaamheden? Nog effe wachten en hopen? Ik zoek nog mensen in Scherpenheuvel om te werken!! Wat denk je?! Kom maar af met jullie "van", 'k zal zorgen dat je ergens kan parkeren!

Hier niet veel bijzonders. Triestig weer, dus geniet van de zon!
In het weekend zal ik de PC nog eens meenemen naar Moeke dan kan ze nog eens meelezen!

Geniet ervan, hou jullie goed, en het is heel er fijn dat je in het nederlands schrijft! Ik ben 's avonds meestal zo moe dat ik de moed niet meer heb om de vertalingen serieus te nemen, en dan sla ik de stukken maar over om het makkelijker te maken. In het nederlands moet ik de moeite niet doen, dus het gaat zoveel beter! Merciiiiiiiiii Julie! Kus. Els en de rest

Page 1 sur 1